Reisblogs

Ho Chi Minh City, het begin van mijn backpackavontuur!

 

In anderhalve maand heb ik mijn backpack en mijzelf meegenomen naar de andere kant van de wereld; Vietnam, Cambodja, Thailand en India. Mijn eerste bestemming was Ho Chi Minh City.

Na 16+ uur reizen kom ik in Ho Chi Minh City aan, zoals overal in Azië wordt er een heleboel afgetoeterd in het verkeer. Communistische vlaggen schieten tijdens het rijden overal langs de kanten van de straten voorbij. In het hostel raak ik meteen aan de praat met mijn roomie. Een meisje uit Zuid-Korea. We spreken af morgen deel te nemen aan een kookworkshop georganiseerd door het hostel.

Dag 1: Sightseeing en kookworkshop

Ik werd wakker van stemmen in de ochtend. Mijn tweede roomie was in de nacht ook aangekomen. We zijn vandaag met z’n drieën op pad gegaan en hebben een aantal bezienswaardigheden bezocht.

Bến Thành-markt, Nhà thờ Đức Bà Sài Gòn en Saigon Central Post Office

We zijn eerst naar Bến Thành-markt gelopen. Net op tijd waren we want toen begon het toch ineens te stortregenen, zelfs binnenin het gebouw waren we niet veilig voor de regen. Alle verkopers dekten snel hun waren af met grote plastic zeilen. Je had er van alles maar we waren redelijk snel uitgekeken. Toen zijn we naar Nhà thờ Đức Bà Sài Gòn gelopen, in Nederland basiliek van de Notre-Dame genoemd. Het is een wilde gok maar ik denk dat die op de Notre-Dame in Parijs lijkt. Echt vast kunnen stellen heb ik dat niet want de gehele voorkant van de kathedraal was onder constructie. Recht daarnaast lag een andere toeristische trekpleister: Saigon central post office. In dit mooie gebouw zit nog steeds een postkantoor (naast alle toeristische winkeltjes die er onderhand ingebouwd zijn) en wordt dan ook nog veelal door toeristen gebruikt om een kaartje naar het thuisfront te sturen. Kokosnoten kom je overal tegen bij kraampjes langs de weg, dat was toch stiekem wel een hoogtepunt van mijn dag. Heerlijk en verfrissend. We zijn nog naar Ho Chi Minh City book street geweest. Het is een beetje moeilijk om te raden wat er in deze straat verkocht wordt maar het zijn boeken. Daar word ik heel blij van, maar toen ik zag dat het gros van de boeken een kleine uitdaging voor me zou vormen minder.

Vietnamese kookkunsten

In de avond had ik de kookcursus geboekt. Daar leerden we drie Vietnamese gerechten maken: Vietnamese pannenkoek, Vietnamese pizza en Vietnamese springrolls. Mijn favoriet was de zelfgemaakte spicy dipsaus waar ik alles mee opgegeten heb, dat recept neem ik zeker mee naar huis –> 2 theelepels suiker, 1 eetlepel Vietnamese sojasaus, 2 eetlepels water, knoflook en chili (naar smaak). Ik heb de dag afgesloten door tijdens de kookcursus van mijn kruk af te donderen, dat vonden ze allemaal erg grappig.

Dag 2: Museum en uitgaan

Vandaag stond het War Remnants museum op de planning. Ik dacht dat ik ook nog wel tijd over zou hebben voor een bezoekje aan het independence palace (haha). Terwijl ik de trap van het hostel afliep liep ik een Nederlands meisje tegen het lijf die verblijft in een andere kamer, we kwamen haar de eerste dag tegen bij het ontbijt. Ze haalt me over om naar een tentje verderop te gaan voor bánh mì.  Dat is geen bami maar een typisch Vietnamees broodje waar ik bij aankomst vriendelijk voor bedankt heb. De vleesvervanger was vegetarische worst. Uitermate geschikt voor niet vegetariërs! Pratend over welke hostels ik geboekt had in Cambodja kwam ik met de schrik vrij: “je weet toch wel dat dit party hostels zijn waar dag en nacht gefeest en gezopen wordt?!” Nou ben ik niet vies van een feestje, maar mijn nachtrust waardeer ik net iets meer. En wanneer ik middenin de nacht wakker gemaakt word door dronken mensen word ik ook zwaar ongelukkig. Ja, ik denk dat ik dan toch eindelijk oud begin te worden. Ik zal het maar niet hebben over hoeveel rugpijn ik vandaag heb gehad van al het gewandel. Gelukkig kon ze me andere goede hostels aanraden. Ik heb dan ook dezelfde dag deze hostels gratis geannuleerd en de nieuwe aangeraden hostels geboekt.

War Remnants Museum

Hierna heb ik mijn weg alleen voortgezet, maar niet zonder eerst helemaal de verkeerde kant op te lopen en getrakteerd te zijn op een lekkere tropische regenbui. Ik heb mijn weg zonder tussenstop maar meteen vervolgd naar het War Remnants museum want het was al later dan dat ik gepland had. Wat was het museum indrukwekkend! Het War Remnants museum belicht de Amerikaanse oorlog vanuit een naar mijn mening eerlijk perspectief. Er waren verschillende afdelingen verdeeld in verschillende thema’s zoals: oorlogsmisdaden, het begin van de oorlog, protesten tijdens de oorlog en agent orange. De foto’s in de kamer van Agent Orange hebben een diepe indruk achtergelaten. Wat is Agent Orange? Tijdens de oorlog in Vietnam werd er vanuit vliegtuigen door de Amerikanen gif verspreid over de Vietnamese jungle. Dit had als doel het ontbossen van de jungle om zo de Vietnamese strijders bloot te stellen. Het gif wat in grote hoeveelheden verspreid is staat bekend onder de naam Agent Orange. Dit gif is neergedaalt op ontzettend veel mensen en heeft het dna gemuteerd. Het gevolg hiervan is dat over generaties aan mensen gemuteerde kinderen zijn geboren. Hierbij kun je aan zo’n beetje alle mutaties en defecten mogelijk denken.

Bùi Viện Street

We hadden om 19u afgesproken om naar de uitgaansstraat Bùi Viện te wandelen en daar een leuke avond te beleven. Met heel wat gehaast toch nog semi optijd het hostel bereikt en mezelf met moeite weer terug meegesleept naar het centrum. Ik wilde in eerste instantie in het hostel blijven maar werd toen bang dat ik daar spijt van zou gaan krijgen. Bùi Viện street is Disneyland voor volwassenen, of eerder gezegd één grote kermis. Eén lange, overvolle straat waar de verschillende kleuren aan knipperende lichten netzoals de muziek van verschillende kanten je overal tegemoet komt. Om het nog net iets aantrekkelijker te maken staan er voor menig bar halfnaakte vrouwen op verhogingen te dansen. Op het midden van de weg proberen de mannelijke medewerkers je aan alle kanten naar binnen te trekken. Gelukkig zagen we ook nog een verdwaalde man dansen, want we begonnen het al seksistisch te vinden.

Terug naar reisnieuws